رهبر‏انقلاب در دیدار هزاران نفر از مردم مؤمن و انقلابی آذربایجان‏شرقی:

ملت ایران 22 بهمن مشت محكمی بر دهان همه مخالفان كوبید

افرادی كه انقلاب را رها كنند خود دچار خسران خواهند‏شد
 

 

 

ادامه مطلب...

خطبه‌ي سال 79 رهبر انقلاب درباره فضايل اخلاقي و حكومتي

پيامبر اسلام(ص)

 

 

 

 

ادامه مطلب...

 

خسته مباد گامهای استوارتان معاندان و فريب‏خوردگان

         

  داخلی به خود بیایند

ادامه مطلب...

تصوير رهبر انقلاب درب منزل

 

عكس:دیدار مردم قم با رهبر معظم انقلاب

 

 

 

 

بقیه در ادامه مطلب........

 

ادامه مطلب...

روایت حداد عادل از کتابخانه شخصی رهبر انقلاب


دکتر حداد عادل گفت: یکی از خصوصیات رهبر انقلاب در مطالعه کتاب‌، کتاب‌خوانی فعال است. یعنی موقع مطالعه، مطالبی را در حاشیه‌ کتاب یادداشت می‌کنند.

 دفتر حفظ و نشر آثار حضرت آیت الله خامنه‌ای با انشار ویژه‌نامه‌ای به مناسبت هفته کتاب و کتابخوانی، متن کامل سخنان دکتر حداد عادل درباره کتابخانه شخصی و مطالعات رهبر معظم انقلاب اسلامی را منتشر کرد.

 

ادامه مطلب...

متن کامل بيانات رهبر انقلاب در دیدار هزاران نفر از دانش‌آموزان و دانشجویان+تصاوير

 

رابطه گرگ و ميش با امريكا را نمي‌خواهيم/

 

چند نفر با انگيزه بد يا ساده‌لوحي نمي‌توانند

 

براي امريكا فرش قرمز پهن كنند

تحریر الوسيله

مساله 3:يجب ان يكون المرجع للتقليد عالما مجتهدا عادلا ورعا فى دين الله بل غير مكب على الدنيا( و مالا) و لا حريصا عليها وعلى تحصيلها (جاها) و فى الحديث:
قَالَ الْحَسَنُ الْعَسْكرِي(ع):مَنْ كانَ مِنَ الْفُقَهَاءِ صَائِناً لِنَفْسِهِ حَافِظاً لِدِينِهِ مُخَالِفاً عَلَى هَوَاهُ مُطِيعاً لِأَمْرِ مَوْلَاهُ فَلِلْعَوَامِّ أَنْ يقَلِّدُوهُ[تفسير الإمام العسكري، ص299].

 پس هر فقيهى كه مراقب نفسش بوده و حافظ دين خود است و با نفس خود مخالف است و مطيع امر مولى مى‏باشد، بر عوام است كه از چنين فقيهى تقليد كنند،

ادامه مطلب...

4. ولايت مطلقه فقيه

1. ضرورت

با توجه به نقش امام كه حضرت امام رضا(ع)فرمودند
آيا مى‏توان گفت كه در زمان شهادت امام و عدم حضور امام معصومزِمَامُ الدِّينِ وَ نِظَامُ الْمُسْلِمِينَ وَ صَلَاحُ الدُّنْيا وَ عِزُّ الْمُومِنِينَ[( كافى، ج1، ص198)].
لازم نيست؟
آيا مى‏توان گفت: در زمان غيبت؛ حفظ ثغور، اقامة حدود، دفاع از مكتب و دعوت به حق لازم نيست؟
ناگفته پيداست كه فقيه تنها مسئله گو نيست و از آنجا كه فقيه جانشين پيامبران و امامان معصوم است بايد حافظ مكتب و حامى محرومان و بر تمامى مشكلات اجتماعى آگاه و حافظ عدالت اجتماعى باشد، زيرا كه اين پيمانى است كه خدا از فقها گرفته:
قَالَ أَمِيرُ الْمُومِنِينَ(ع):أَلَّا يقَارُّوا عَلَى كظَّةِ ظَالِمٍ وَ لَا سَغَبِ مَظْلُومٍ[نهج البلاغه، خطبه 3].

 

 

 

 

بقیه ادامه مطلب..........

ادامه مطلب...

 

 

خطاب نایب به مولا :
 

ای سید و مولای من! (امام زمان عج) من جان ناقابلی دارم، جسم ناقصی دارم و اندک آبرویی دارم که این را

 

هم خود شما دادید که همه این ها را فدای انقلاب و نثار شما می کنم .سید ما و مولای ما، برای ما دعا کن که

 

صاحب این انقلاب

2. رسول الله (ص)‌وائمه :مَنْ يطِعِ الرَّسُولَ فَقَدْ أَطاعَ اللّهَ[نساء/80].

هر كس از پيامبر فرمان برد در حقيقت‏خدا را فرمان برده 

ما آتاكمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ[حشر/7].

آنچه را رسول خدا به شما داد آن را بگيريد 

إِنَّ الَّذِينَ يبايعُونَك إِنَّما يبايعُونَ اللّهَ[فتح/10].

در حقيقت كسانى كه با تو بيعت مى‏كنند جز اين نيست كه با خدا بيعت مى‏كنند

اللّهُ أَعْلَمُ حَيثُ يجْعَلُ رِسالَتَهُ[انعام/124].

ادامه مطلب...

 
بسم‏اللَّه‏الرّحمن‏الرّحيم‏

خوشامد عرض ميكنيم به همه‏ى حضار محترم، برادران و خواهران عزيز، بخصوص قرّاء عزيز و محترم كلام‏اللَّه مجيد و ميهمانان محترمى كه از كشورهاى اسلامى به اينجا تشريف آورده‏اند. امروز جلسه‏ى بسيار خوبى بود. من هم از ديدن شما تلاوتگران قرآن و عاشقان قرآن لذت بردم، هم از تلاوت بسيار خوبى كه اين قرّاء محترم در اينجا اجراء كردند، بهره برديم. 

سعى بكنيم كه بهره‏ى ما فقط بهره‏ى فى‏المجلس و بهره‏ى گوش و چشم نباشد؛ دل ما بهره ببرد. قرآن براى عمل كردن است. قرآن براى فهميدن و انديشيدن است. اينهمه در دنياى اسلام گرفتارى براى چيست؟ چرا امت اسلامى با اين عظمت ضعيف است؟ چرا؟ چرا برادران مسلمان در سراسر دنيا دلهايشان و دستهايشان با هم نيست؟ چرا؟ مگر اين قرآن نگفته است: «و اعتصموا بحبل اللَّه جميعا و لاتفرّقوا»؟(1) مگر اين قرآن نفرموده است كه: «و للَّه العزّة و لرسوله و للمؤمنين»؟(2) چرا امت اسلامى عزتى را كه شايسته‏ى اوست، امروز در دنيا ندارد؟ چرا؟ چرا ما در علم عقبيم؟ در جايگاه سياست و تدبير مسائل جهانى، چرا امت اسلامى عقب است؟ علت اين است كه به قرآن عمل نميكنند؛ علت اين است كه قرآن - برخلاف ادعاهاى ما - معيار و محور معرفت و عمل ما نيست. هر مقدارى كه به قرآن عمل كنيم، همان قدر اثرش را خواهيم ديد.

ما در جمهورى اسلامى ايران سعى كرديم به تعاليم قرآن عمل كنيم؛ قدرى موفق شديم. به همان اندازه خداى متعال بالمعاينه به ما اثر اين عمل كردن را نشان داد. در كار خداى متعال خلف وعده نيست: «و من اصدق من اللَّه قيلا».(3) اگر خداى متعال به مؤمنين وعده‏ى نصرت ميدهد، وعده‏ى استخلاف در ارض ميدهد، وعده‏ى عزت ميدهد، اين وعده‏ها راست است. علت اينكه ما اين وعده‏ها را در عرصه‏ى زندگى خودمان نمى‏بينيم، اين است كه ما به شرائط الهى عمل نميكنيم؛ «و اوفوا بعهدى اوف بعهدكم»؛(4) شما با پيمان من، به امر من عمل بكنيد، من هم به آن پيمان عمل ميكنم؛ خداى متعال اين جورى گفته ديگر. اين درس بزرگ ماست.

ما از اين جلسات قرآنى، از اين نشست و برخاستهاى قرآنى، از اين مسابقات قرآنى، از اين دعوت از قرآنيان سراسر كشور، هدفمان اين است كه به اين مقاصد نزديك بشويم؛ ميخواهيم با قرآن نزديك بشويم؛ نزديكىِ معرفت و نزديكىِ عمل؛ همت بايد اين باشد. امروز دنياى اسلام تشنه‏ى عمل به قرآن است؛ و دشمنان اسلام اين را نميخواهند. بديهى است كه دشمنان اسلام صريحاً نميگويند ما دشمن قرآنيم يا دشمن اسلام - «يخادعون اللَّه و الّذين امنوا»؛(5) آنها با خدا هم خدعه ميكنند، با بندگان خدا هم خدعه ميكنند - آنها ميگويند ما طرفدار اسلاميم، اما درست به همان نقطه‏اى كه اسلام از ما ميخواهد، به آن نقطه حمله ميكنند. 

امروز شما مى‏بينيد در بعضى از كشورهاى اسلامى، طرح مسئله‏ى جهاد جرم است؛ در كتاب درسى نبايد مسئله‏ى جهاد مطرح بشود، در گفتگوهاى كسانى كه به نحوى با دستگاه‏هاى دولتى مرتبطند، اسم جهاد و اسم شهادت نبايد مطرح بشود. به اين چيزها و به عمل ما حمله ميكنند. اتحاد اسلامى را ضربه ميزنند، دلها را نسبت به يكديگر بدبين ميكنند، مسئله‏ى سنى و شيعه، مسئله‏ى فِرق گوناگون بين شيعيان، مسئله‏ى فِرق گوناگون بين اهل تسنن؛ اينها موضوع كارهاى دشمنان اسلام است. نميگويد من با قرآن مخالفم، اما با آنچه كه محور تربيت و تعليم قرآنى است، با او مخالفت ميكند، كه مثالش همين مثال وحدت است. چقدر خيرخواهان زحمت ميكشند كه بين برادران در دنياى اسلام اتحاد ايجاد كنند، يك وقت مى‏بينيم از يك جا بمبى منفجر شد - بمبِ ضد وحدت - يا از آن طرف يا از آن طرف؛ فرقى نميكند.

اين چيزهاست كه بايستى ما بيدار باشيم، هشيار باشيم. ما مردم ايران هم همين جور. ما آنچه كه ميگوئيم، براى ديگران نيست؛ در درجه‏ى اول براى خودمان است. خود ما هم بايد وحدت را حفظ بكنيم. ببينيد همين آياتى كه الان خواندند: «و اذكروا نعمت اللَّه عليكم اذ كنتم اعداء فألّف بين قلوبكم فأصبحتم بنعمته اخوانا - برادر شديد با هم - و كنتم على شفا حفرة من النّار فانقذكم منها»؛(6) اسلام شما را از آتش تفرقه نجات داد. فراموش كرديد؟ هى اين به آن ايراد بگيرد، آن به اين ايراد بگيرد؛ فروع را اصل بكنيم، اصول را فراموش كنيم، هى اختلاف بين ما بيفتد. اينكه قرآن ميگويد: «و اعتصموا بحبل اللَّه جميعا»، يعنى همه با هم اعتصام به حبل اللَّه بكنيد، خوب، اين «همه» در سطح واحدى كه نيستند؛ بعضى ايمانشان قويتر است، بعضى ايمانشان ضعيفتر است، بعضى عملشان بهتر است، بعضى عملشان متوسطتر است؛ در عين حال خداى متعال به همه خطاب ميكند. ميگويد اعتصام به حبل اللَّه را جميعاً بكنيد، با هم بكنيد. تو بگوئى من جداگانه اعتصام به حبل اللَّه كردم و ديگرى نه؛ او - ديگرى - باز بگويد من جداگانه اعتصام به حبل اللَّه كردم، اين طرف را نه؛ اينكه نميشود. همديگر را تحمل كنيد. اصولى هست، محورهائى هست؛ اصل اين است كه در اين اصول همدل باشيم. ممكن است در صد تا از فروع، افراد با همديگر اختلاف داشته باشند، باشد؛ اين منافات ندارد با اجتماع، با جميع شدن، مجتمع شدن؛ اينها بايد ملاك باشد. در گفتارمان مراقب باشيم. رد ديگران، طرد ديگران، به طور مطلق در سر مسائل درجه‏ى دو، مصلحت نيست. امروز ملت ايران، يك ملت يكپارچه است؛ يك ملت متحد است؛ اين اتحاد را بايد قدر دانست. ايجاد اختلاف نبايد كرد. 

من مى‏بينم تو همين قضاياى سه چهار روز اخير باز بعضى‏ها هى ميخواهند اختلافها و شكافها را بيشتر كنند؛ نه، نبايد اختلاف به وجود بيايد؛ همه با هم برادرند، همه با هم همكارى بايد بكنند؛ همه بايد براى ساختن كشور به يكديگر كمك بكنند. به كسى نبايد بيهوده تهمت زد؛ كسى را نبايد به خاطر يك امر، از همه‏ى آن چيزهائى كه صلاحيت محسوب ميشود، انسان او را نفى بكند. با انصاف بايد بود؛ با انصاف بايد عمل كرد؛ با انصاف بايد حرف زد. خداى متعال در مورد دشمنان ميگويد: «و لا يجرمنّكم شنآن قوم على الّا تعدلوا اعدلوا هو اقرب للتّقوى»؛(7) اگر با كسى دشمنيد، اين دشمنى موجب نشود كه نسبت به او بى‏انصافى كنيد، بى‏عدالتى كنيد؛ حتّى نسبت به دشمن؛ حالا آن كه دشمن هم نيست. بى‏عدالتى‏ها را همه كنار بگذارند؛ بى‏انصافى‏ها را همه كنار بگذارند؛ همه در زير پرچم نظام اسلامى و جمهورى اسلامى جمع بشوند؛ اصولى وجود دارد، به آن اصول همه پابندى خودشان را اعلام بكنند. در كنار هم باشند، اختلاف سليقه هم باشد. چه اشكال دارد؟ هميشه اختلاف سليقه بوده. در دورانهاى مختلف هر جائى كه اين اختلاف سليقه‏ها و اختلاف برداشتها با هواى نفس انسان مخلوط شد، كار خراب ميشود. هواى نفس را بايد خيلى ملاحظه كرد. به خودمان در فريب خوردن از هواى نفس سوءظن داشته باشيم. نگاه كنيم ببينيم كجا نفس است و هوى‏هاى نفسانى ماست؛ كجا نه، واقعاً احساس تكليف است؛ و در احساس تكليف هم دقت بكنيم كه قدم از دايره‏ى تكليف آنطرف‏تر نبايد گذاشت؛ زياده‏روى نبايد كرد. آن وقت لطف خدا با ماست. همچنانى كه تا امروز به فضل الهى، به حول و قوه‏ى الهى، لطف الهى با ملت ايران بوده است؛ بعد از اين هم ان‏شاءاللَّه خواهد بود. 

همه به وظائفشان عمل كنند؛ سعى كنيد. سعى كنيد. ما كه عرض ميكنيم همه به وظائفشان عمل كنند، اين معنايش اين نيست كه حالا ما به همه‏ى وظائفمان، خودمان عمل ميكنيم؛ نه، «و ما ابرّئ نفسى»؛(8) بايد سعى بكنيم ديگر؛ تلاشمان اين باشد؛ تقوا اين است. تقوا يعنى تلاش و مراقبت براى انجام وظيفه؛ اين معناى تقواست. اين تلاش را داشته باشيم، يك وقت هم اگر چنانچه لغزشى پيش آمد، آن وقت خداى متعال عفو خواهد كرد؛ خداى متعال آن وقت از لغزشهاى ما خواهد گذشت؛ آن وقتى كه ما مراقب باشيم. 

اميدواريم كه خداوند متعال به اين نشستها، برخاستها، اين جلسه‏ها، اين تلاوتها، اين استماعها، اين گفتن‏ها، شنيدن‏ها بركت عنايت كند؛ همه‏ى ما را بيدار كند؛ توفيق بدهد كه ان‏شاءاللَّه بتوانيم به وظائفمان عمل كنيم. 

والسّلام عليكم و رحمةاللَّه و بركاته‏
1) آل عمران: 103
2) منافقون: 8
3) نساء: 122
4) بقره: 40
5) بقره: 9
6) آل عمران: 103
7) مائده: 8
8) يوسف: 53

بسم الله الرحمن الرحيم. خدمت رهبر معظم انقلاب اسلامی از جانب جمع حاضر ـ بويژه جامعه‌ی رسانه‌ای كشور ـ سلام عرض ميكنم؛ صبح حضرتعالی به خير.
سلام عليكم و رحمت الله.
ــ دهمين انتخابات رياست جمهوری در واقع اولين انتخابات دهه‌ی چهارم انقلاب اسلامی است كه حضرتعالی آن را دهه‌ی پيشرفت و عدالت نامگذاری فرموده‌ايد. مردم ايران مشتاقانه منتظر شنيدن فرمايشات حضرتعالی در رابطه با انتخابات امروز هستند. متشكرم.
بسم الله الرحمن الرحيم. خداوند متعال را سپاسگزاريم كه به ملت ايران اين توفيق را عنايت كرد كه يك نوبت ديگر، در يك آزمون بزرگ ملی شركت كنند. انتخابات مظهر حضور فعال و پرشور و زنده‌ی مردم در عرصه‌ی سياسی كشور است. آنطوری كه من مشاهده ميكنم و ميشنوم، بحمدالله در اين انتخابات شور و شوق و تحرك مردم بسيار بالاست؛ اين را ما از حضور نامزدهای مختلف و از آگاهی و بيداری مردم ناشی ميدانيم و خدا را سپاسگزاری ميكنيم. و انتظار داريم خدای متعال توفيق بدهد مردم بتوانند با حضور متراكم خود در پای صندوقهای رأی، يك امتحان بزرگ ديگر را بخوبی پس بدهند. و ان‌شاءالله از سوی پروردگار عالم مقدر باشد كه بهترين و شايسته‌ترين فرد، برای مدت چهار سال به رياست قوه‌ی اجرائيه منصوب بشود. مطمئناً وقتی مردم با ايمان و شور و شوق در صحنه هستند، خدای متعال هم تفضل خواهد كرد.
من ـ طبق معمول ـ درخواستم از مردم اين است كه از همين آغاز وقت و از اول صبح، پای صندوقهای رأی بروند. همه بروند، همه رأی بدهند، طبق تشخيص خودشان عمل كنند و سهم خودشان را در اداره‌ی كشور و در تعيين مديريت عالی اجرائی كشور، به عهده بگيرند. اين يك حق و در عين حال يك تكليف است. حق آحاد مردم ماست كه نظر بدهند؛ تكليف آنها هم همين است. به اعتقاد من، اين هم تكليف شرعی و هم تكليف عقلی ـ يعنی عقلائی ـ است كه اين كار را انجام بدهند.
نكته‌ی ديگری كه ميخواهم به مردم عزيزمان عرض كنم، اين است. اولاً بايد از اين حضور پر شوری كه در روزهای اخير و حتی شبها ـ آنطور كه مطلع شدم ـ مردم در خيابانها داشتند، تشكر كنم. هر گروهی طبق ميل خودشان و به نظر خودشان شعار ميدادند، اما رشد و آگاهی مردم نگذاشت كه يك حادثه‌ی تلخی به وجود بيايد؛ در صحنه هستند، شعارهاشان را هم ميدهند، شور و شوق خودشان را هم ابراز ميكنند، لكن در عين حال رشد و كمال و بلوغ عقلانی خودشان را هم نشان ميدهند. امنيت انتخابات خيلی مهم است. ما سی سال است انتخابات داريم و بحمدالله هميشه در انتخاباتها، امنيت برقرار بوده است. اين خيلی نعمت بزرگی است؛ اين ناشی از تفضل الهی و ناشی از شعور و درك مردم ماست. امروز هم من اميدوارم و از مردم خواهش ميكنم كه توجه كنند، همين امنيت، همين آرامش و همين متانت و سكينه‌ی روحی لازم، در آنها وجود داشته باشد. ممكن است بدخواهانی بخواهند در مراكز رأی تشنج ايجاد كنند؛ هرگونه تشنجی به ضرر صندوقهای رأی تمام خواهد شد؛ يعنی به ضرر آراء مردم و به ضرر مردم است؛ اگر كسانی خواستند چنين تشنجی ايجاد كنند، خود مردم نگذارند و با متانت، با صبر و با حلم و وقار خودشان، مانع بشوند از اينكه خواسته‌ی بدخواهان اين ملت عملی بشود.
به شايعات هم خيلی گوش نكنند. من ديدم ديروز و ديشب ـ در اين پيامكهای فراوانی كه دست مردم هست ـ شايعاتی را از قول من نقل ميكردند كه دروغ محض بود و واقعيت نداشت. آدمهای خوش‌نيت و سالم اين كارها را نميكنند؛ آدمهای ناسالم از اين كارها ميكنند؛ توی همه‌ی بخشها و همه‌ی گروهها هم كم و بيش ممكن است آدم ناسالم ـ كه سوءنيت داشته باشند و حسن‌نيت نداشته باشند ـ پيدا بشود. به اين شايعات هم توجه نكنند. امروز هم ممكن است باز شايعاتی ـ نسبت به بخشهای مختلف انتخابات ـ بين مردم وجود داشته باشد؛ ما اعتمادمان در درجه‌ی اول ـ در اول و آخر ـ به لطف خدا و به كمك الهی است و از خدای متعال استعانت ميكنيم و كمك ميخواهيم، و در درجه‌ی بعد به آگاهی و رشد و هوشياری مردم است.
من بار ديگر از همين‌جا به همه‌ی آحاد ملت عزيزمان سلام عرض ميكنم و اميدوارم كه ان‌شاءالله خدای متعال امروز را برای ملت ما روز مباركی قرار بدهد. از شما خبرنگار محترم و خبرنگاران محترمی كه در اينجا حضور دارند و از يكايك مسئولين دست‌اندركار انتخابات ـ دوستانی كه در اينجا حضور دارند ـ و كسانی كه در پشت صحنه و در داخل وزارت كشور مشغول كار هستند، صميمانه تشكر ميكنم. زنده باشيد

1. ولايت

1. مفهوم ولايت

1. دو چيز پشت سر هم، در كنار هم، همراه با رابطه، قرب، حب، يارى و پيروى از آثار، معاني مختلف اين كلمه است.
2. كسي كه پى در پى اطاعت خدا كند.أَوْلِياءُ اللَّهِ
كسي كه پى در پى لطف خدا را دريافت مى‏كند.وَلِي اللَّهِ
3. ولايت به معناى تسلط هم هست: قَالَ أَمِيرُ الْمُومِنِينَ(ع):لَا تَتْرُكوا الْأَمْرَ بِالْمَعْرُوفِ وَ النَّهْي عَنِ الْمُنْكرِ فَيوَلَّى عَلَيكمْ شِرَارُكمْ ثُمَّ تَدْعُونَ فَلَا يسْتَجَابُ لَكمْ[نهج البلاغه، نامه 47].
وَ هُوَ يتَوَلَّى الصّالِحِينَ[اعراف/196].
4. آزاد كننده برده، مالك، ناصر و ياور و محبت. تابع:فَقاتِلُوا أَوْلِياءَ الشَّيطانِ[نساء/76]. سرپرست:لا يتَّخِذِ الْمُومِنُونَ الْكافِرِينَ أَوْلِياءَ[آل عمران/28]. صاحب:مَنْ قُتِلَ مَظْلُوماً فَقَدْ جَعَلْنا لِوَلِيهِ سُلْطاناً[اسراء/33].
2. انواع ولايت
1. الله
1.اللّهُ وَلِي الَّذِينَ آمَنُوا يخْرِجُهُمْ مِنَ الظُّلُماتِ إِلَى النُّورِ[بقره/257].
سوال: ولايت خدا به معناى سلطه نيست.
لا إِكراهَ فِي الدِّينِ[بقره/256].
لَسْتَ عَلَيهِمْ بِمُصَيطِرٍ[غاشيه/22].
فَمَنْ شاءَ فَلْيومِنْ[كهف/29].
پاسخ: خروج از ظلمت با رهبرى و قانون است كه اگر قدرت نباشد ضامن اجرائى ندارد و قانون علمى نمى‏شود. در تمام قوانين كيفيرى، حدود، ديات و قصاص قدرت مطرح است.
پسلا إِكراهَدر آغاز پذيرش است، ولى بعد از پذيرش بايد به قوانين تن در دهيم، مثلاٌ مرتد كشته مى‏شود؛ گرچه از اول به او نمى‏گوئيم بايد اسلام آورى.