سلوک امام خمینی ره در ماه رمضان

حضرت امام، رضوان‌الله علیه، توجه ویژه‏ای نسبت‏به ماه رمضان داشته و بدین جهت، ملاقات‏های خودشان را در ماه رمضان تعطیل می‏کردند و به دعا و

تلاوت قرآن و.‌.‌. می‏پرداختند. و خودشان می‏گفتند: «خود ماه مبارک رمضان، کاری است‏».

در این ماه، ایشان، شعر نمی ‏خواندند و نمی ‏سرودند و گوش به شعر هم نمی ‏دانند‌، دگرگونی خاصی متناسب با این ماه در زندگی خود ایجاد می‏کردند

حضرت امام رحمه‌الله درباره رمضان چنین می ‏سرایند:
 

 ماه رمضان شد، می‌‌و میخانه بر افتاد / عشق و طرب و باده به وقت ‏سحر افتاد.

افطار به می‌ کرد برم پیر خرابات / گفتم که تو را روزه به برگ و ثمر افتاد.
 

با باده وضو گیر که در مذهب رندان / در حضرت حق این عملت ‏بارور افتاد.
 

   دعای روز هشتم ماه مبارک رمضان :

 

اللَّهُمَّ ارْزُقْنِى فِيهِ رَحْمَةَ الْأَيْتَامِ

وَ إِطْعَامَ الطَّعَامِ

 وَ إِفْشَاءَ السَّلامِ وَ صُحْبَةَ الْكِرَام

بِطَوْلِكَ يَا مَلْجَأَ الْآمِلِينَ.

خداوندا در این روز مرا ترحم به یتیمان و اطعام به گرسنگان

و افشاء و انتشار سلام در مسلمانان و مصاحبت نیکان نصیب

فرما

به حق انعامت ای پناه آرزومندان عالم .

 

درسهایی از قرآن
 

بحث ما درسهايي از قرآن است. اما چون در آستانه ماه رمضان هستيم، فكر كردم كه آيه‌اي را انتخاب كنم كه به بحث ماه رمضان بخورد. در جمهوري اسلامي بايد همه ما با قرآن آشنا بشويم.
مي‌فرمايد: «يا أَيُّها الَّذينَ آمَنُوا كُتِبَ عَلَيْكُمُ الصِّيامُ كَما كُتِبَ عَلَى الَّذينَ مِنْ قَبْلِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ» (بقره/183). «أَيَّاماً مَعْدُوداتٍ» (بقره/184) در ادامه مي‌فرمايد: «شَهْرُ رَمَضانَ الَّذي أُنْزِلَ فيهِ الْقُرْآن» (بقره/185) شهر رمضان را تعريف مي‌كند.
تمام انبياء خطوط كلي برنامه‌هايشان يكي بوده است، يعني تمام انبياء فرياد توحيد داشته‌اند. تمام انبياء فرياد مبارزه با طاغوت داشتند. تمامي اين مطالب سند قرآني دارد. تمام انبياء دعوت به نبوت و رهبري حق و مبارزه با رهبران باطل داشته‌اند. همه انبياء روزه داشتند. همه انبياء حج و جهاد و امر به معروف و نهي از منكر و زكات و... داشته‌اند. يعني آنچه اسلام دارد، كلياتش را تمام انبياء داشته‌اند. اين يك مسئله‌اي است كه بايد به آن توجه پيدا كنيم و قرآن هم مملو از بيان اين مسائل است. اينكه قرآن مي‌گويد: بايد به پيغمبران پيشين ايمان داشته باشيد، ايمان به پيغمبران پيشين چه نقشي در زندگي ما دارد. من بايد پيغمبر خودم را قبول داشته باشم، حالا حضرت يونس را قبول داشتم، يا نداشتم، يا حضرت داود را قبول داشتم يا نداشتم، چه نقشي در زندگي من دارد. بايد در اينجا اين مسئله را متذکر شوم که ايمان به انبياء يعني ايمان به يك سنت و ايمان به يك برنامه از پيش مشخص. اينطور نيست كه ما يك امت استثنايي هستيم، پيغمبر استثنايي داشتيم و بافت جداگانه‌اي داريم.........

.
 

ادامه آسیبهای جامعه

5. نفاق

1 -سوگندها:اتَّخَذُوا أَيمانَهُمْ جُنَّةً فَصَدُّوا عَنْ سَبيلِ اللّهِ[مجادله/16].

آنها سوگندهاى خود را سپرى قرار دادند و مردم را از راه خدا بازداشتند؛ از اين رو براى آنان عذاب خواركننده‏اى است! (16)
 

2 -اشك‏ها:وَ جاو أَباهُمْ عِشاءً يبْكونَ[يوسف/16].

 (برادران يوسف) شب هنگام، گريان به سراغ پدر آمدند. (16)
 

بقیه ادامه مطلب......